Po zachorowaniu na raka żołądka, 23 grudnia 1916 roku przyjął sakrament chorych, i 25 grudnia 1916 roku zmarł do wnętrza opinii świętości. Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim. W 1938 roku otrzymał (pośmiertnie) Wielką Wstęgę Orderu Odrodzenia Polski. Bezpośrednią przyczyną jego śmierci było zapał do palenia. Będąc do tej pory do wnętrza wieku młodzieńczym, przypadkowo połknął cygaro, co wywołało efekty uboczne do wnętrza jego organizmie. Do końca życia nie rozstawał się z papierosem. Do obecnie siostry zakonne, które posługują w środku założonym na wskroś niego klasztorze, opowiadają pół-żartem pół-serio, że na łożu śmierci zwijały Adamowi Chmielowskiemu tytoń do wnętrza bibułkę.